در هیاهوی مترسکها پر از احساس بود

می شود حتی برای دیدن پروانه ها

شیشه ها ی مات یک متروکه را الماس بود

دست در دست پرنده،بال در بال نسیم

ساقه های هرز این بیشه ها را داس بود

کاش می شد حرفی از کاش می شد هم نبود

هر چه بود احساس بود و عشق بود و نسترن بود

 من گرفتار دوست داشتن کسانی هستم که مرا دوست دارند.دوست دارم

خوب من...

پیشاپیش نوروزتان مبارک...

آرزوی بهترین ها برای شما دوستان خوبم... 

هر دعای خالصانه ای مستجاب می شود

تو بیشتر از آن چیزی می شوی که آرزویش داری...

 که به اندازه تمام برگهای رقصان پاییز برایت آرزوهای خوب دارد

یلدا مبارک!!  

چرا که سکوتت پر از معناست صدای های که می شنوی زمزمه دورغ شیطاناست...

 چشمانت را ببند،چرا که تمام چیزهای که می بینی تظاهرست...

 پنجره امید خیالت را به هر بهشتی خواهی باز کن...

 اگر روزی دستی به سویت آمد،دستت را عقب بکش و بی اعتنا راه خودت را برو(نسترن)...

بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشتم

باغ صد خاطره خندید

یادم اید تو به من گفتی

از این عشق حذر کن

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم...

مرغ شب ناله تلخی زدوبگریخت...

نکنی دیگر از ان کوچه گذر هم...

بی تو اما به چه حالی من از ان کوچه گذشتم...

پــایــیــز آن فــصــلــی بــــود کـــه عــاشــق شــــــد...

 تو مرا می فهمی

من تورا می خواهم

و همین ساده ترین قصه یک انسان است

تو مرا می خوانی

من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم

و تو هم می دانی

تا ابد در دل من می مانی

از تو گفتن کار هر کس نیست ای زیبا غزل

از برای گفتنت باید که مولانا شوم